Wednesday, 28 March 2012

Semangat kian membara

Pagi ni sy ada appointment dgn pakar dietitian. Agak bengang plak sy bila org ramai yg dtg kt situ, langsung tak memahami undang-undang jalan raya. Da tau belang kuning, berhenti laa klu tgk ader org nak lintas... Ni tak, jalan dgn sombongnye. Nama jer amek lesen tapi tatau nak stop. Agaknye klu polis nk saman org, mmg byk kt area HKL ni. Grrr...geram sehhh!!!! X( ...Rasa mcm nak sepak2 jer kereta org yg langgar tanda belang kuning tu. Klu laa kt jalan raya yg besar, langgar org, kena saman laa kau... :)


Gambar hiasan semata-mata. Tapi garisan kuning yg camtu laa org ramai kt HKL yg drive kereta tapi tak reti nak benti. Meluat tgknye. Amek lesen kereta kebenda mcmtu...grrrr...

Appointment sy bersama pakar diet, En. Hafiz tu sepatutnya dlm kul 10.30 am. Tp terlewat kul 10.40 am sbb tetiba plak kena queued even kt kaunter khas. Lmbt plak jadinya. Then sy pon berjmpa dgn En. Hafiz. Bila dia tgk keperubahan sy setelah kakak yg jaga depan tu, kak Ani check, ternyata berat bdn sy berkurang 1.69 kg. Alhamdulillah, berkurangan... Nasibbbb tak kena marah! :)

Nak dijadikan citer plak, sy ke HKL, MEH (my en. Hubby) ke Hospital Tunku Mizan, Wangsa Maju. Hospital yg khas utk para tentera. Kena derma darah. Sian dia, lemah badan katanya. Dpt MC dan kini sedang berehat di rumah kami. Kebetulan plak 2-2 kena pergi hospital hari ni...hehe... Instinct...instinct... :)

Then the next appointment adalah 2 bulan dr skg iaitu pada 29 Mei 2012. Yg pastinya sy semakin semgt nk jogging!!! :) ...Doakan sy k... Mana tau rezeki nk dpt baby, kan... :) ...Doa-doa anda, amatlah sy hargai...amin... :) 

~5 Jamadil Akhir 2012~ 

Tuesday, 27 March 2012

Kasut...cute tak???

Time2 camni laa baru sy ada kt umh. Penat seharian kt pejabat. Hari ni still blik dgn MEH (my en. Hubby) lagi. If MEH kena duty (bertugas) time mlm, kena laa sy balik sndiri, pergi keje pon sndiri. Org kata klu jd wife keje mcm MEH sy ni kena byk independent. Sy ni reti bw motor. Cuma lesen jer takde lagi. Amek sekerat jalan...hehe... Tah bila nk smbung ntah. Modal terputus. Nk kena kumpul lain plak laa... Klu drive kete, tau sket2 jer. Klu drive area highway LEKAS tu, berani laa sket...hehe...

Dua hari lepas sy gi window shopping dgn MEH. Dikesempatan itu, sempat sy beli kasut sukan. Maklom laa, kasut sukan yg lama tak rosak. Itu yg delay nak berjogging tu. Skg sy dah beli dah kasut sukan...hehe...


Hurmm...tak la mahal mane pon. MEH yg pilihkan. Tu yg best tu even sy yg byr. Sy gak yg nk guna, kan... Nanti besday sy bulan 4 nak tuntut hadiah...hahaha... Warna pink yg menampakkan kefemininannye...hehe... Mmg kena beli kasut baru sbb kasut lama da tebungkeh tapak eaa...haha... Kluar plak acik speak Nismilan...haha... Ok, let see dis...ni  dari sisi tepi plak...


Cute tak kasut sukan sy? Hehe... So tak lama lagi sy nak mulakan jogging semula! Chaiyok chaiyok!!! Buat citer neh bkn nk menunjuk-nunjuk. Cuma nak berkongsi rasa exited ni jerk...hehe... Ok la, nk taip ini jer dulu. Maghrib pon da masuk. Nk solat berjemaah dgn beliau plak... (^_^)

~4 Jamadil Awal 1433 H~

Monday, 26 March 2012

BiSiKaN HaTi...

Sekadar renungan bersama...

2 become 1...

Ya Allah
Aku tidak meminta seorang yang sempurna, 
namun aku meminta seorang yang tidak sempurna,
sehingga aku dapat membuatnya sempurna di mata-Mu

Seorang yang menjadikan dukunganku sebagai peneguhnya
Seorang yang menjadikan doaku untuk kehidupannya
Seorang yang menjadikan senyumku untuk mengatasi kesedihannya
Seorang yang menjadikan diriku untuk membuat hidupnya menjadi sempurna

Ya Allah
Terima kasih Engkau telah mempertemukan aku dengannya
Terima kasih untuk saat-saat indah yang dapat kami nikmati bersama
Terima kasih untuk setiap pertemuan yang dapat kami lalui bersama

Sucikan hatiku ya Allah,
sehingga aku dapat melaksana kehendak dan rencana-Mu dalam hidupku
semoga Engkau redhai kami untuk bersatu mengharungi sisa usia kami...

* Kata-kata di atas sy perolehi di sebuah majalah tempatan. Sy ske sgt kata-kata ni. Sesiapa nak copy and paste pon, takpe... Tak kena bayar ponggg... (^_^)

~3 Jamadil Awal 1433 H~ 

Headache!!!

Hari ni rasa tension sgt. Mcm biasa laa, org di sekeliling sy, alhamdulillah, ok jer. Siap gelak-gelak lagi. Cuma sy agak sakit ati bila org yg luar dari sekeliling sy ni jadikan something yg remeh-temeh tu dijadikan sesuatu perkara yg besar. Benda dah settle, tapi dok panjang-panjang lagi. Siap dah keje dgn lebih efisyen lagi. Apa...org keje kerani nih mmg slalu jadi mangsa lepas tension depa kaa??? Apa lagi yg tak puas hati?

Tolong laa... Klu slalu camni, sy nak preggy pon susah. Jgn laa bebankan perkara yg kecil... T.T ...Bkn laa sy nk gunakan blog sy utk menghentam org tu tapi bila di dorong rasa sakit kepala, mengantok, haaa...nasib la, kan... Nanti sambung laa lagi... (*_*)



p/s : The moral of the story, buat baiklah berpada-pada! Kdg2 org bleh tikam belakang balik dgn kita. Itu pesan someone kepada sy dan kawan-kawan.

Sekian.


~3 Jamadil Awal 1433~

Sunday, 25 March 2012

Bila pegang vacuum...ingat si comelku

Hurmm...seharian hari ni mengemas rumah. Cadang nk kluar kejap dgn MEH, beli brg dapur dan beberapa keperluan yg lain. Tapi nanti laa dulu. Kasi chance kt MEH rehat. Dia baru jer balik duty mlm td. Bosan gak, lately bila weekend jer, asek ader kt KL. Bleh kata around bulan Jan', Feb dan bulan ni, mmg byk duduk kt rumah. Dgn kekangan tugas MEh yg tak tentu masa, dgn halangan road-tax kete tak dpt nk renew (dah renew da pon, masa dpt gaji last week...hehe... Baru la bleh pi jln2...hoorey!!!), pastu mggu depan wedding opismate plak... Rasa mcm bz sgt. Wedding opismate mmg kena pergi sbb sudaa dijmput. Sian mak, blom berpeluang berjmpa dgn sy dan MEH... Nk wat camner mak, bkn kami tak nak balik... Byk laa plak halnye... Wlu camner pon, anak anda ni terlalu rindukan anda... T.T ...Ye lah, tmpt isteri adalah di sisi suami.

Mlm td mmg sy tidur lmbt. As usually laa, bila MEH kene keje sbb duty mlm, mmg sah2 sy takkan dpt tidur dgn lenanya. Maklom laa, tinggal sorg. Dah laa area ni ramai org asing. Takot sehh!!! Tah kul brape sy lelap pon ntah. So bkn laa hanya mlm td, if MEH keje mlm, jgn hrp sy nak tidur awal. Pagi ni bangun terus sambut kepulangan MEH. MEH lanje belikan nasi lemak. Hadoihh...camner nk diet ni, selera pelbagai...hahaha...

Lepas breakfast, sy mula kemas rumah. Antara yg sy buat, vacuum lantai rumah then mop. Bila pegang vacuum, teringat plak anak2 bulus kt kg. Fobia btol mereka dgn vacuum. Kt sini sy share beberapa pic yg menunjukkan mereka amat scary dgn vacuum...hehe... Padahal time ni vacuum tu mana ader on...hehe...

Masa ni sy pegang kamera dan abg sy, abglang yg tolong takotkan mereka. Nak melantun-lantun jer ke belakang. Kelakar...hehe... Time ni smuanya berusia 4 bulan lebih. Skg rasanya dah 5 bln dan semakin membesar...

"Opocot mak engkau!!!"

"Takleh jadi ni, mcm semakin mengganas!!!"

Jap-jap... Tak bergerak kot. Mai kita lepak luu...

Oh tidak!!! Lari...lari!!!

Nak lari ke tak nak...nak lari ke tak nak... Kongpius neh!

Ni la dia gmbr2 yg menunjukkan anak2 bulus sy begitu takotkan vacuum. Agaknye nmpk mcm kepala alien kottt...hahaha... Hurrmmm...rindu kt bebudak bulus nii! Tak tipu!!! Hanya yg menyayangi kucing jer akan memahami hati dan perasaan ini...isk...isk...isk... T.T ...Ader rezeki balik N9, nak gomol bebudak bulus neh pepuas!!! :)


~2 Jamadil Awal 1433 H~

Hanya Allah swt sahaja yg lebih Maha Mengetahui...

Ikotkan sy dah penat jwb bila org tanya "bila nak bertiga?". Bukan laa kami berdua tak nak bertiga. Masalahnya kami dah berusaha tapi nak buat camner klu Tuhan masih blom nk memperkenankan hajat kami. Klu laa ada baby atas langit, bleh sy capai dan seterusnya lekap dalam perot ni, dah lama sy buat dah. Tapi...please la, tolong laa jgn tanya perkara yang sama kepada sy. SAYA PENAT MENJAWABNYA!!!

Honestly, klu sy dpt tau sape yg dah preggy, dah ada anak, sy sungguh tak jeles. Buat apa sy nak jeles? Smua tu kan keje Tuhan. Stiap hamba-Nya, Dia dah menentukan perjalanan hidup kita. Bukan dpt apa-apa pon, kan? Dulu mmg sy ada amalkan ubat dr Biodex. Bukan laa jg sy tak nak teruskan, kekangan perbelanjaan yg membuatkan sy fkr byk kali utk membelinya.

Sy dah prnah beli product ni suatu masa dulu. Sy ambil package yg period teratur tapi tak menjadi. Semuanya RM260.00. Mahal gak tu. Lepas dah terputus, sy nk sambung. Takde rezeki plak. Mahal tau. Duduk plak kt KL, lagi laa kos tinggi. Selangkah jer duit. Maklom la, sy ni keje biasa jer, bkn tahap pegawai-pegawai. Ni la yg pernah sy telan dulu...

RM100.00

Ni namanya 'Supreme Diet'. Dia ada beberapa sachet dan berperisa koko. Minum ni mmg best sbb ada rasa coklat pastu ada pahit-pahit sikit. Tapi klu dah minum ni, confirm rasa tak larat sbb dia buat kita mengantuk. Setiap kali lepas sy minum benda ni, lalok semcm jer. Then sy compare bila sy tak minum, ok jer. Tak mengantuk pon. Kdg2 rasa nak minum time cuti jer.

RM138.00

Ni namanya 'Women Lobata', pon sama ada beberapa sachet. Tapi kecik-kecik jer. Ianya mcm serbuk akar kayu. Bila bancuh, mmg bau akar kayu. Rasa dia sy tak ingat tapi payau laa jugak.

RM32.00

Yg ni plak namanya 'Noni Chewable Tablet', dlm bentuk gula-gula. Mcm makan gula-gula tu, hisap smpai dia kecik. Perasa anggur. Klu bagi kat budak kecik ni harus nak ni...hehe...

Mmg la klu ikotkan product ni membantu. Tapi tu la, sy tak mampu nak teruskan. Lain laa klu ada yg nak sponser...hahaha... Apa yg penting skg ni, sentiasa berfikiran positif, bykkan doa seiring dgn usaha. Pasti ada hikmahnya kenapa Tuhan masih blom nak bagi kita baby. But please...dun ask me again y I'm not preggy... Hanya Dia yg lagi Maha Mengetahui. Stiap impian perkahwinan semestinya inginkan ank, rite?
Sekembalinya mak sy dari menunaikan haji pon, ada mak sy berikan sy 'buah zuriat'. Terima kasih mak. Mak mana yg tak risaukan keadaan anaknya yg masib blom dikurniakan anak, kan... Cucu dari anak2 lelaki dia dah ada, cuma nak melihat cucu dari anak perempuannya. Sy mahu mak sy sempat melihat anak sy sblom beliau menutup mata buat selamanya...sob...sob...sob...[touching nih!]. InsyaAllah mak, anak anda ni sentiasa mendoakan agar mak sehat slalu...


BILA STILL SINGLE, "BILA NAK BERDUA?"
BILA DAH BERDUA, "BILA NAK KAWEN?"
BILA DAH KAWEN, "BILA NAK BERTIGA?'
BILA DAH BERTIGA, "BILA NAK BAGI ADIK KAT ANAK?"
BILA ANAK DAH BESAR, "BILA NAK BERMENANTU?"
BILA ANAK DAH KAWEN, "BILA NAK ADA CUCU?"
BILA CUCU DAH KAWEN, "BILA NAK ADA CICIT?"


Ni la dia pertanyaan famous dalam masyarakat kita. Tak salah nak bertanya. Tapi kalau asyik tanya benda yg sama, BOSAN SEHHH!!! Nak2 lagi yg bertanya tu adalah org yg sama. OMG...SO TIRED!!!

Lastly but not least...please jgn tanya sy berulang kali, "BILA NAK BERTIGA?"... Pada yg tau, sy dah merasai keguguran dan sy tau camner sakitnya menanggung keguguran / tumpah darah ni. Sekurang-kurangnya sy dh pernah preggy zuriat MEH even dia kejap je ader dlm rahim ni even tak kuat. So...PLEASE GIVE ME A SUPPORT. Then sy tak suka org dok kata, "tu la, dulu tak nak". Bkn tak nak cuma keadaan yg memaksa kenapa dari awal perkahwinan kami tidak dikurniakan baby dgn lebih awal. HANYA ALLAH SWT LEBIH MAHA MENGETAHUI. Biarlah hanya dgn kata-kata semangat yg diberikan oleh sesiapa saje kepada sy dan MEH, itu pon sudah mampu membuatkan kami tersenyum dan berterima kasih sgt-sgt... :)
Ingin sekali menjadi seperti gambar di atas...insyaAllah...


~2 Jamadil Awal 1433 H~

Friday, 23 March 2012

Detik-detik manis itu...

Berjanji takkan berlalu pergi
Kasih...pastikan bersemi nanti
Mencipta sinar bahagia bersama
Akan ku buktikannya...ke akhir nafasku ini...

Us...Arynurul.

Hadiahmu hadiahku...hadiahku hadiahmu...


LIKE A LOVE AT THE FIRST SIGHT

Mostly tak ramai yg tau camner perkenalan sy dgn MEH (My En. Hubby), kan? So sy nk laa share kt blog ni camner kami bleh bersama smpai laa kami di ijabkabulkan dgn sebuah ikatan nan suci ini serta sedikit pengalaman sy bersamanya…hihi…

Mulanya mmg sy hampir putus asa nk jalinkan hubungan yg serius dgn mana2 lelaki. Kwn bertahun2 at last…takdir telah menentukan yg hubungan tak dpt nk pergi lebih jauh…sob…sob… [letih tau kwn dan cinta lama2 ni, membazir ayaq mata jaa…]. Biar laa ia menjadi rahsia hati sy kenapa dan mengapa hubungan tu tak dpt diteruskan. Buat apa nk dikenang2kan lagi, kan? Life must goes on. Itu menunjukkan Tuhan Maha Adil lagi Maha Mengetahui. Hanya Dia yg tau apa yg terbaik buat kita. Takkan nk buat something yg memudaratkan diri-sendiri plak. Iman still kuat lagi. Bak kata Ustaz Azhar Idrus, since kita 4 bln dlm perut ibu, Dia dah tentukan segala-galanya bagaimana perjalanan hidup sepnjg hidup kita. Tak kira la apa jua aspek. Ajal, maut, jodoh, pertemuan dan sebagainya.

Berbalik kita kepada tajuk yg asal. Percaya tak yg sy dgn MEH tak pernah ada sebarang DECLARATION yg menandakan kami ni bercinta? We dun have any declaration. Just epi2 together2 jerk... Haaa…ini laa uniknya hubungan sy dgnnya… Kami dipertemukan oleh someone. Pada mulanya berat utk sy menerima beliau sebagai kwn, even kwn biasa kerana beliau berasal dr negeri yg sama dgn TUT! sy dulu yg mana sama2 berasal dr negeri TUT! tanah air. Oleh rasa fobia kerana something (taklah dinyatakan di sini, rahsia ati sy k…hehe…) tu, membuatkan sy mcm tak rasa semgt nk berkenalan dgnnya. Bkn laa nk kata org yg berasal dg negeri TUT! ni tak bagus atau jahat ke apa… Cuma rasa fobia menguasai diri. Sy takot nk kecundang lg. Dah laa sy ni ada penyakit cepat fade-up. Bila dah bosan, sy takkan pandang lagi dah.

JENG...JENG...JENG...

Masa tu 5 Februari 2007. Sy dlm perjlnan balik ke rumah setelah seharian penat bekerja. Masa tu sy masih berulang-alik antara Putrajaya – Kuala Lumpur dan begitu laa sebaliknya. Tiba2 hp sy berbunyi. Sy pon pick phone dan terus mendpt soalan dr someone dgn bertanya nk ke tak berkwn dgn seseorg. Sy pon tanya, siapa dia dan berasal dr mana. Then dia beritahu sy pelbagai info mengenai diri beliau. Setelah sy dpt tahu details2 mengenainya, terus sy decided yg sy tak mahu kenal atau berkawan dgnnya. Parut di ati masih berbekas…huhu…

Memandangkan perjlnan antara Putrajaya ke Kuala Lumpur memakan masa yg lama dan dengan mengadap plak jem yg tak pernah surut, sy dpt satu mesej pesanan di hp sy. Di mesej pesanan tu dia terus memperkenalkan dirinya (gentlemen la katakan…hehe). Lepas tu sy balas mesej tu then trus kata jgn kwn dgn sy, masing2 ada haluan masing2 dan sy mengatakan yg kami tak sesuai utk berkwn apatah lagi utk mengenali dgn lebih rapat. Tp dia tak peduli. Dia terus menembak sy dgn soalan2 seperti ‘dah smpai kt umah ke’, ‘dah mkn ke’, mcm2 laa… Degil tau! Hehe… Sy cakap lain, dia balas lain. Grrrr...!!!

Namun beliau tetap tidak berputus asa. Slalu mesej dgn sentiasa bertanya khabar kepada diri sy. Slalu org kata hati org perempuan ni mcm kerak nasi, kan… Hari2 kena simbah dgn air panas, akhirnya…??? Sendiri mahu hingat laa…hehe… Selepas dua hari saling berbalas mesej, baru laa dia buat the 1st call kt sy (7 Februari 2007). First kami bersembang, dia dah mula tunjuk ‘kelolo’ (means pandai melawak) dan sy tak kering gusi bersembang dengannya. Bila kami berbual, sy bleh rasa mcm ada keserasian sy dgnnya. Semakin hari semakin happy plak sy…hihi [malu2 plak… :D].

BERDEBAR-DEBAR

Keesokannya, 8 Februari 2007, kami mengatur pertemuan yg pertama di Terminal KL Sentral. Dgn dia bagi hint dia pakai baju kaler apa dan pakai seluar kaler apa, akhirnya sy yg nmpk dia dulu. Saje je sy nyorok belakang tiang…hehe… Then kami pon berjumpa. Sy yg say hi dulu.

Dgn malu2, kami mkn kt food court yg ada dlm Terminal KL Sentral yg mana terletak di tingkat 1 dlm bangunan yg sama. Then kami berbual. Masih malu2 lagi time tu…hehe… dia kata sy nmpk mcm cikgu sbb pakai lengkap berbaju kurung dan bertudung, ada hand bag dan ada beg ‘Doraemon’ [sbb isi mcm2 dlm tu…hehe…]. Sy kata tak… Sy just keje biasa yg mana keje tetap. Tu jer…hehe…

Tak lama kami jmpa face to face sbb dah mlm. Tau jer laa, masa sy keje kt Putrajaya, pergi keje gelap, balik keje pon gelap. Pagi2 seawal 6.15 am sy dah kluar dr Pantai Dalam then akan smpai semula ke Pantai Dalam selepas azan Maghrib berkumandang. Klu la katakan cuaca buruk dan hujan lebat, confirm nak dekat pukul 10 pm sy akan smpai kt rumah.

Selepas dari pertemuan itu, hubungan kami semakin berjalan dgn lancar. Wlupun pada mulanya beliau memberitahu sy yg kami ni sebaya tapi at last dia buat pengakuan yg dia muda sebenarnya dr sy. Alaa…2 thn jer jaraknya. Pada mulanya marah gak sbb dia takot nak berterus-terang tapi dgn sikapnya yg suka ambil berat mengenai diri sy, pandai menghiburkan hati sy serta merasakan chemistry kami ok2 jer  maka sy teruskan berkwn dgnnya. Age is just a number… Soal hati yg paling penting.                              

Alhamdulillah, sy terasa hidup sy kembali bersinar, rasa bersemangat nk wat apa jer even sy tak tau lagi adakah dia yg layak utk hati sy. Setelah 3 mggu berkenalan, dia sibuk nk ikot sy balik ke kg. Sy kata nnt dulu. Tp dia nk jgak balik dgn sy dgn berjumpa dgn kedua org tua sy. Sehari sblom sy mengatur perjalanan dgnnya, sy call mak sy. Mak kata klu btol2 dia nk serius berkwn dgn sy, ok, greenlight. Klu saje2 nk kenal, baik tak payah. Sy tanya dia btol2. Ternyata dia benar2 ingin serius dgn sy.
Masa ni tengah kawan2...hehe...

Pada 24 Februari 2007, dia tggu sy kt bustop yg berada berdekatan dgn tmpt keje lama sy di HQ KKM, Kompleks E, Putrajaya. Sy bawa baju siap2 dr umh sbb tak nak smpai lmbt. Dlm 2 jam lebih, smpai laa kt umh mak sy. Ikotkan dlm 3 jam tapi dia ni drive laju…hehe… Alhamdulillah slmt smpai…hehe… Terkejut jgak mak sy tu sbb cepat benar plak smpainya. MEH tak sbr nk kenal dgn bakal mak mertua dia gaknya…hehe… Bila dah smpai, adk-brdk sy yg lain ader tau? Tak manis klu kami jer yg ada dlm rumah tu dgn ditemani mak dan arwah abah jer. Kang dtg plak pencegah maksiat. Malu jerk!

Then kami semakin rapat dan kwn ‘huha huha’ shj. Kan sy kata kami takde declare pa pe, kan... Bleh kata hari2 kami jmpa sbb dia turut bekerja di area Kuala Lumpur. Slalu tggu sy kt Terminal KL Sentral utk jmput sy dan bw sy balik ke rumah kakak sy di Pantai Dalam. Klu katakan dia kena duty mlm, takde laa kami berjumpa. Tapi mostly mmg slalulah! Hehe… Taman Tasik Titiwangsa tu laa saksi kemesraan kami. Haaa!!! Kami tak wat pa pe yg menyalahi hukum Islam tau? Just jumpa, gi mkn2 then jalan2 pastu balik. Kwn2 dia pon terasa akan ketiadaan dia setelah mengenali sy. Asyik hilang jer... Ye la, pi jmpe 'mak andeh' la katakan...hehe...

SAYA DILAMAR! :')
Dalam bln Mac 2007, mggu yg kedua kot tp tak ingat la plak sy berapa hari bulan… Ketika dlm prjlnan pulang ke rumah utk menghantar sy balik, masa tu tgh berhenti kt lampu traffic light area Jalan Tun H.S Lee, Kuala Lumpur. Sy nmpk dia mcm fkr sesuatu. Sy tanya, kenapa… dia jwb dia tgh fkrkan tentang nk beli cincin. Sy saje tanya, cincin utk sape plak. Dia kata cincin tu utk sy dan seterusnya merangkap cincin pertunangan kami yg mana dia mahu dptkan setelah memperoleh gaji dlm bulan seterusnya iaitu bulan April 2007.

Terkedu sy sbb kami mana ada declare apa2 hubungan. Sy kata main2 ke apa. Dia kata dia serius. Tgk muka dia pon takotttt!!! Confirm serius sgt2!!! Hehe… Dan dari situ menambahkan lagi keyakinan sy utk meneruskan hubungan yg lebih serius dgnnya. Selama ni takde laa sy main2 jer tapi biasa la, dah pernah frust, mesti laa nak lebih berhati2 sbb perkahwinan bukan satu perkara yg main2. Bkn utk sehari dua tapi utk smpai mati! InsyaAllah!!! Sy kata dgn dia, klu dah amek keputusan mcmtu, sila beritahu dgn keluarga dia. Minta org tua dia menghubungi org tua sy.

SEMAKIN SERIUS

7 April 2007… Ketika sy on the way nk balik ke rumah mak sy. Sy balik berseorangan. Masa kt dlm bas, mak call sy then dgn exited dia bagitau yg wakil keluarga MEH ada menghubunginya. Mak kata keluarga MEH akan menghantar wakil meminang seterusnya membuat perbincangan bilakah majlis pertunangan itu mahu dilangsungkan. Sy rasa mcm nak meloncat2 dlm bas tu. Ye la, sejak MEH melamar sy ketika kereta berhenti di traffic light area Jalan Tun H.S Lee, perasaan syg sy kepada MEH semakin mekar. Alhamdulillah, doa sy selama ni dipertemukan jodoh yg lebih baik sudah pon dimakbulkan. Amin…thanks Allah! Dlm 10 April 2007, terus sy mengisi borang pertukaran posting utk bertugas di area Kuala Lumpur.... Ye la, MEH bertugas area KL so sy kena laa slalu berdekatan dgnnya sbb tak lama lagi nk kawen, kan…hehe… Dan itu laa jgak tmpt sy posting skg…hehe…

Perbincangan demi perbincangan dilakukan antara kami kedua family, kami sepakat mengadakan majlis pertunangan tu pada 28 April 2007. MEH mempunyai seorang abg yg juga selaku abg ipar sy. Abgnya tinggal di kawasan Port Dickson, Negeri Sembilan. Kluarga MEH dtg dr kg dan stay kt umh abgnya. Itu laa pertama kali mak mertua sy menjejakkan kaki ke rumah mak sy.

PERTUNANGAN

Alhamdulillah, majlis berjalan dgn lancar dan selepas tu bermula laa kehidupan sy sebagai tunangan org. Pantang larang yg sy ingat, 7 hari cincin pertunangan tak boleh ditanggalkan. Ikot jer laa klu dah org tua pesan. Lagi satu jgn bagi org lain try cincin tunang kita. Biasa laa, pesanan org dolu2, kan…hehe…

Batu cincin membawa simbolik. 4 butir batu menunjukkan kami bertunang hampir 4 bulan. Yg cincin belah rotan tu cincin tanda/risik.


Tersarung indah di jari manisku...

TRAVEL LA PLAK!

Sehari selepas majlis tu selesai, baru laa kedua org tua sy membenarkan sy mengikut MEH balik ke kampungnya. Ye la, klu takde ikatan, mereka takkan bagi. Selama 10 jam perjalanan, baru laa kami smpai kerana dlm perjalanan, ada tmpt2 yg mengalami hujan. Dulu sy pernah smpai ke negeri tu ketika abg sepupu sy bernikah dgn org senegeri dgn MEH. Tak sangka la plak sy kembali ke negeri tu seterusnya dpt jodoh org di situ. Mungkin jgak sy mengikot mak sy yg juga dpt jodoh org jauh sbb arwah abah org Sabak Bernam, Selangor sedangkan mak sy org Rembau, Negeri Sembilan.

KESIAN SAYA...UHUK UHUK...

Sebenarnya semasa majlis pertunangan sy, sy takde suara sbb mengalami batuk sehingga kehilangan suara. Percutian sy di kg MEH mmg takde makna sbb asyik batuk, batuk dan batuk. Yg happy, dpt jmpa dan mengenali lebih rapat anggota keluarga MEH. Dlm pd masa yg sama, keluarga mertua ada membela kucing. Wahhh!!! Menjadi2 laa sy. Terkejut mereka yg sy ni penyayang dgn kucing…hehe... Bila asyik batuk2, mak mertua sy buatkan air kicap bercampur dgn perahan limau nipis. Kesian sy time tu, tau…sob…sob… Setelah 4 mlm di kg dia, balik laa kami ke Kuala Lumpur semula. Dah smpai KL, beratnya hati nk berpisah…hehe…gatal, kan…hahahaha…

Disebabkan sy dan MEH slalu berjumpa, kedua family sepakat bagi mempercepatkan lagi urusan ijab kabul kami berdua. Bkn laa kerana ‘sesuatu’ [tak baik fkr bukan2 tau! :)] tapi memandangkan kami slalu berjumpa dan duduk di area KL, bagi mengelakkan sesuatu berlaku, adalah baik dilangsungkan dgn ikatan yg sah. Tau jer laa, nama pon syaitan. Nk menghasut org, mmg 'A' punya! Btol tak? So beringat sebelom kena.

Wajah org yg tengah berdarah manis...hehe...(Gmbr ni selepas kami bertunang)


DUGAAN YG BERKUNJUNG TIBA...

Dugaan bertunang tu ada. Tp bkn laa psl org ke-3 ke apa. Cuma dlm hal2 menguruskan borang2. Tau jer la, nk kawen dgn org yg bekerja seperti MEH sy ni bknnya senang. Byk benda nk kena settle. Lebih2 lagi MEH. Byk ‘hitam-putih’ yg diperlukan. Tau jer laa, keje dia camner. Pening gak. Nk uruskan kad kawen, mak andam…huhhh!!! Mcm-mcm2 lagi laa… Bertunang tak lama, so smua jadi rushing. Namun akhirnya berjaya jgak kami atasi… Maka jadi laa kami suami-isteri since 18 Ogos 2007 hingga laa kini. Even sy blom masih berjaya utk memberikan beliau zuriat, namun sy bersyukur yg dia sentiasa di sisi sy dlm apa jua keadaan sy. Syukur…syukur…alhamdulillah.

DAPAT TUKAR POSTING

16 Julai 2007, sy mendapat pertukaran posting di Institut Penyelidikan Perubatan atau lebih dikenali sebagai nama IMR, shortform utk Institute for Medical Research, Kementerian Kesihatan Malaysia yg terletak bersebelahan dgn Hospital Kuala Lumpur (HKL). Sy tangguh posting sbb kena train org baru yg bakal menggantikan sy di tmpt bertugas seblomnya. Mungkin rezeki perkahwinan... 1 Ogos 2007, bermula laa cabaran sy di IMR. 1 Ogos 2012 ni genab laa 5 thn sy posting di tmpt bertugas skg… Selepas dua minggu sy di IMR, sy bergelar isteri kepada seorang suami... :)

IJAB DAN KABUL 

Setelah 3 bulan 21 hari bergelar tunangan org, kami telah disatukan pada 18 Ogos 2007. Dengan sekali lafaz jer, sy sah menjadi isterinya yg sah. Alhamdulillah... Kami dinikahkan selepas waktu 'Asar. Alhamdulillah jugak sbb akhirnya tercapai jua hasrat arwah abah sy yg mana beliau mengatakan terlalu ingin melihat menantu lelaki sebelom Allah swt dtg menjemput. Tak kira laa sama ada sy atau kakak sy yg berkawen, janji dia dpt tgk menantu lelaki.

Saat menanti menjadi suami...


Wajah ketika baru bergelar suami-isteri


Raja sehari (bersanding 19 Ogos 2007)

 
Penat giler masa ni! Baru selesai bersanding.

TARIKH PENTING

1. Kenal : 5 Februari 2007
2. Bertunang : 28 April 2007
3. Bernikah : 18 Ogos 2007

So...berkenalan laa kami selama 2 bulan 22 hari, bertunang selama 3 bulan 21 hari then bernikah, alhamdulillah, masih happy bersama hingga kini. Klu gaduh2 manje tu biasa laa...hihihi... Syukur! Cuma zuriat jer yg blom Tuhan perkenankan buat kami namun kami sentiasa berusaha...insyaAllah.

To MEH (My En. Hubby) Muhammad Sobri a.k.a Ary a.k.a Bree, sy sangat menyayangi, mencintai dan mengasihi kamu sehingga ke akhir hayat sy. Hanya kamu shj lelaki dlm ati sy selepas arwah abah sy [part abg2 sy, abglang, abgtih dan abgchik tu lain hokay…! Depa tu abg kandung sy…hehe]. Hanya kamu tmpt sy mengadu dan bermanja. Takde sape yg bleh memisahkan kita kecuali mati…insyaAllah. Also millions thanks kerana menerima diri ini seada-adanya. I love u so much…until my last breath…
Alhamdulillah...still together.

Sesungguhnya jodoh itu tak mengenal jarak dan usia mahupun berapa lama kita berkawan seterusnya mengambil keputusan utk hidup bersama… Perlu ada benteng keimanan yg teguh serta keyakinan diri. KUN FA YA KUN…

FOR REMINDED : Sesungguhnya yg kita tak nak tu laa yg akan jadi sebahagian dlm hidup kita. Wallahualam... Kita hanya mampu merancang namun hanya Dia yg lebih berkuasa utk menentukan segala-galanya...amin.

~30 Rabiulawal 1433 H~

Thursday, 22 March 2012

Belom rezeki kami lagi... T.T

Hopefully...my dream will come true...

Baru sy tau apa rasanya bila miscarriage (keguguran). Kejadian ni berlaku pada 7 Januari 2012 yg lalu. Sy mmg tak suspect yg sy preggy. Maklom la, dah 4 thn lebih bernikah namun masih blom punyai rezeki utk mendapat cahaya mata…

Masa tu nk dekat 2 mggu sy tak dtg bulan. Sy suspect preggy sbb MEH (my en. Hubby) tetiba demam dlm jgkamasa sy blom ‘bendera merah’. Sy pon takde laa fikirkan sgt. Ye lah, dulu dah prnah terjadi. Smpai masa, rupanya negatif. So sy malas laa, kan…

Masa tu 6 Januari 2012. Time lunch masa tu. Org laki smua pergi menunaikan solat Jumaat. Sy rasa mcm lain. Skali check, ternyata tidak rezeki sy. Sy pon redha dgn ketentuan-Nya bahawasanya blom rezeki kami utk menimang cahaya mata. Ikotkan sy mmg mempunyai penyakit senggugut. Tp since sy bergelar puan ni, sakit senggugut tu agak berkurangan laa sket.

Mlmnya sy bertolak blik ke N9, rumah mak sy. Agaknya kesan gegaran kereta, kesakitan senggugut sy tidak berakhir di situ. Kesakitan semakin bertambah pada keesokannya. Sy dah berjanji dgn MEH yg sy ingin masakkan masakan kegemarannya. Tetapi smpai di separuh jalan sy msk, kesakitan semakin mencengkam di bahagian pinggang sy. Sekeliling pinggang terasa sakitnya.

MEH ajak sy mkn tghari. Dia sendukkan nasi tapi sy lgsung rasa tak mahu jamah mkanan tu. Sy suruh dia mkn dulu then sy pon baring berhampiran dgn meja mkn. Kemudian muka sy semakin pucat. Bibir terasa kering. Mak plak baru keluar dr bilik air. Mak risau sbb sy semakin lemah dan tak mampu nk buat apa2. Sy kata dgn mak sy, takkan senggugut sy sakit camni skali…

Dlm pada yg sama, mak sy mempunyai kelebihannya yg tersendiri yg mana beliau mempunyai kemahiran melegakan angin dlm perot. Terutamanya pada baby yg masih kecil. Klu perot baby keras, mak pandai legakan kembung perot tu. Alhamdulillah, bersyukur mempunyai mak mcmtu.

Mak suruh sy baring dan selepas tu dgn secebis doa, mak meletakkan ibu jari tgnnya ke ruang lelangit mulut beliau. Setelah selesai, mak memutarkan ibu jarinya itu ke dlm pusat sy. Mak putar sebyk 3 kali. Hanya yg ke-3 tu jer mak putar kt pusat agak lama. Kemudian mak menghembuskan satu tiupan angin ke arah pusat dia. Maka sy pon rasa amat lega. Rasa lesu dgn serta-merta.

Kemudian sy pon bangun dan ingin menyambung semula sesi lunch bersama MEH. Tapi sy rasa mcm lembab2 jer di bahagian belakang sluar. Sy pon tekap telapak tgn sy. Lepas tu sy tgk...alahmak…darah!!! Pelik plak sy, apesal byk sgt plak darah nih... MEH trus suruh sy cuci di bilik air. Bila sy nk cuci, sy tgk ada ketulan panjang jari kelingkeng sy. Nipis sket. Bila mak sy tgk, mmg ye yg itu adalah janin yg tak kuat nak melekat pada dinding rahim sy. Mak pernah miscarriage so dia tau camner rupa ketulan tu. Menangis sy kejap. Mmg sedih sbb bkn senang sy nak preggy tp yg ni mmg sy tak sangka!

Mlmnya sy gerak balik ke KL kerana keesokkannya MEH kena bertugas atau pon ringkasnya DUTY. Mmg lemah bdn sy. Then sy mula berpantang apa yg tak boleh dgn yg boleh. Millions thanks to MEH sbb beliau telah mengambil cuti 10 hari semata2 ingin menjaga sy.

Hari Isnin 9 Januari 2012, sy mula membuat rawatan di Jabatan O&G atau nama penuhnya Jabatan Obstetrik & Ginekologi.

1) 9 Januari 2012 – hanya jadi pesakit luar;
2) 14 Februari 2012 – sesi berjumpa dgn kaunselor;
3) 22 Februari 2012 – buat HSG utk untuk mengesan kesihatan rahim dan salur peranakan;
4) 24 Februari 2012 – MEH punye plak.

Next appointment pada 18 April 2012. Masa tu laa akan tau keputusan ujian kami. Dlm pada masa yg sama, nurse minta sy sediakan GL (Guarantee Letter). Mana la tau kena tahan wad utk buka blocking. Blocking tu dpt dikesan masa sy buat rawatan HSG. Kan kita ada 2 saluran Tiub Fallupio, kan… 1 ok, 1 lagi kena blok. Mana tau 18 April tu dia buka blok tu. Mesti sakit… T.T. Buat HSG pon sy dah jerit… Peduli apa sy, mmg dah sakit. Lantak laa nak mrh ke apa, kan... Seakan ngeri jer bila terkenangkan 'muncung itik'... T.T

Takpe la, tempuhi jer laa… Mungkin belom rezeki kami utk menimang cahaya mata. Namun sy bersyukur, sempat juga 'ia' dduk dlm rahim sy utk 2, 3 mggu shj. Dugaan kami. Yg pasti, kami suami-isteri mmg tak putus2 berusaha dan berdoa agar impian utk menjadi ‘mama dan papa’ menjadi kenyataan. InsyaAllah, amin... T.T

~ 29 Rabiulawal 1433 H~

Hari Ekonomi...Ekonomi ker? :)

Hurmm...hari ni sy mkn tghari mcm murah sket. Memula dgr adik cashier tu kata RM2.50. Then sy hulur laa RM3.00. Pastu dia pulangkan RM1.50. Ke sy yg silap dgr??? Tapi tu la, kan best klu hari2 camni. Dah la hari ni hari gaji. Ok la tu, kan... Ekonomi sket...hehe...

Ikotkan sy ni kena diet sbb dah start jumpa dgn pakar dietatian. Dah try nk diet tp selera mkn ni makin menjadi2 plak rasa. Bagus diet ni sbb dlm pada yg sama, mana la tau klu sy slim, pluang cerah klu nk preggy. Tp kdg2 bergantung pada rezeki. Ye la, klu tak, kenapa plak sy bleh tumpah darah pada 7 Januari 2012 yg lalu [nanti sy citer plak kes miscarriage nih eaa...]. Semua tu keje Allah swt, kan? Takpe la, sy try laa sekadar yg termampu... :) ...Klu sy tak mkn nasi putih dlm sehari, alamatnya ada laa org yg mabuk kang ni. Paling tak pon, sakit kepala mengalahkan migrain.

Mcm tghari smlm, konon tak nak mkn nasi sbb tergoda dek cekodok sayur yg masih panas2 berasap tu. Pastu janji nk mkn dgn MEH lepas waktu keje kul 5.30 pm tu. Blom smpai kul 4.00 pm, tgn dah mula terketar2. Camner sy nk tahan mkn??? Hahahaha...loteh acik pikay an...kuang kuang kuang... :D

RM2.50 ker RM1.50? Mana satu harga yg sepatutnya?

Apa2 pon alhamdulillah, save laa sket perbelanjaan sy hari ni. Hari ni dah gaji, so sy nak pergi beli kasut sukan bagi menggantikan kasut yg dah rosak yg mana sudah menjadi perhiasan di rak kasut kt rumah sy...hehe... Sy semangat nak bali kasut sbb sy dah semangat nk jogging! Hehe... Jogging laa dgn MEH tu, bleh mengeratkan kasih syg kami suami-isteri. Amin... :)

~29 Rabiulawal 1433 H~

Konit the superb cute!

[GAMBAR-GAMBAR YG ADA DI BWH MERUPAKAN KOLEKSI GAMBAR SI KONIT a.k.a OMEY, DARI KECIL HINGGA YG TERKINI. SELAMAT MENATAP!!! (^_^)]

Dalam byk2 kucing sy si Tukin, Panjang, Kombang & Konit, hanya si Konit yg menarik perhatian sy utk bercerita di sini. Konit jer yg paling kecik padahal sama lahir dgn abg & kkak2 dia yg lain. Cuba tgk gmbr yg sy bulatkan dgn garisan kaler merah, kecik jer, kan? Yg lagi 3 ekor tu sama jer besarnya. Masa tu Konit mmg tak nmpk aktif dan agresif. Di kala adik-brdk dia yg lain rancak bermain, Konit hanya mampu jadi pemerhati jer. Bila kena ragging dgn abg dan kkak2nya, dia byk diam. Naik risau plak sy. Ke mogok sbb ibu dia takde. Ibunya kan terlepas/terbolos masa kami bersihkan najis mereka di area Cheras tu, kan…

First time sampai kt umh mak, terpinga2 jer dia. Takot2 jer.


Lihat bulatan merah. Perbandingan tubuh bdn Konit dgn yg lain. Kurus keding jer.


Sehari selepas mereka berada di rumah sy, sy raba bdn Konit. Rasa mcm panas2 suam jer. Pastu rasa mcm tak panjang jer umur dia. Then sy mandikan kesemuanya. Lepas mandi pon bdn Konit panas sgt. Yg lain ok, takde apa2 perubahan. Sy semakin bimbang. Nk ke tak nak bw dia jmpa pakar vet. Menggigil betul dia selepas sy selesai mandikan dia. MEH (my en. Hubby) ada kata dgn sy yg Konit ni akan jadi yg paling comel antara yg lain. Sy kata tak tau lagi sbb smuanya masih kecil. So masih blom nmpk kecomelannya…hehe… Masa sy adopt kan smuanya dlm lingkungan  umur sebulan lebih. Kemudian sy pon kembali ke KL smula. Manakala ank2 bulus tu sy tinggalkan kt rumah mak sy di N9 dan di jaga oleh mak sy sendiri serta abg kandung sy bersama ank lelakinya yg berumur 10 tahun.

Sy ni agk jarang2 la jgak blik N9 disbbkan kekangan tugas MEH. Kdg2 3 mggu atau sebulan skali sy akn blik ke sana. Then sy dpt la tgk perkembangan ank2 bulus sy tu. Slepas lebih kurang 3 mggu, sy pon blik smula ke N9. Sy tgk anak2 bulus sy dah besar sket. Konit plak body dia nmpk dah gemuk sket, sedikit padat. Alhamdulillah…lega hati sy. Sy takot jer dia pendek umur… Bila acah2kan mainan, nmpk la agresifnye… Baru laa sy mampu tersenyum lebar.
Konit dah besar sket daa... :)

Pastu ada la dlm sebulan sy tak blik ke N9. Bila balik, wahhh…semakin tembam ank2 bulusku itu!!! Hilang segala penat setelah 4 jam dduk dlm kereta. Lepas bersalaman dgn mak sy, trus sy meluangkan masa bermain dgn anak2 bulus sy. Konit la yg paling sy geram. MEH kata, masin air liur dia. Ye la, ternyata Konit la yg paling terserlah kecomelannya…hehe… Tgk gmbr bwh ni, comel jer dia, kan... Masa ni sy panggil dia, dia dtg then terus sondol2 kaki sy dgn diselang-selikan golek2 manja...hehe...

Manja time!!!

Bila kucing2 dah ada kt kg, smpai jer masa nk pulang smula ke KL, mula laa terasa berat hati. Umpama mcm nk meninggalkan ank, mcmtu la…hehe… Agaknye la sbb sy mane pernah ada anak lagi, kan…hehe… Sy rasa mcm nk angkut jer Konit balik ke KL. Ye la, semakin comel! :)

Dah pandai possing dah...hehe...

One day sy baca paper KOSMO!. Tgk di ruang tgh, ada pertandingan kucing. Ada sekor kucing dikategorikan sbagai kucing jenis Savanah. Saling tak tumpah mcm Konit. Ada nama jgak rupanya jenis corak bdn mcm Konit ni, kan…hehe…

Bukan laa sy nak lebihkan Konit dr yg lain. Cuma pembesaran Konit agak berlainan dr 3 ekor yg lain.Itu la yg nmpk unik di mata sy tentang seekor si comel yg diberi nama Konit a.k.a Omey ni…

Macho tak? Padahal kategori budak lagi ni...hehe...



~ 29 Rabiulawal 1433 H~

Wednesday, 21 March 2012

Si comelku

Sy rindu sgt dgn kucing2 sy yg ada kt kg tu. Sy ada 4 ekor kucing yg mana sy adopt dr Pusat Jagaan Kucing (PJK) pada 25.11.2011 yg lalu. Maklom laa sy blom ader ank. Klu dah ada anak, insyaAllah, sy akan ajar mereka menyayangi binatang, khususnya kucing. Kebetulan kluarga plak mmg jnis sygkan kucing. Ditambah plak bonus yg kluarga mertua sy pon sygkan kucing. Alhamdulillah...

On the way sy nak bawa kucing2 sy balik ke kg, mmg byk dugaannya. Masa tu hari Jumaat. Sy amek di PJK yg terletak di Kepong, Selangor. Bila sy smpai kt situ, byk jgak kucing2 yg ada dlm beberapa cage yg ada di situ.

Sy tertarik pd satu family kucing. Seekor ibu dan 4 ekor anak. 2 boboy (jantan) 2 gegurl (betina). Mula2 sy nk adopt yg jantan jer. Tp atas nsht ibu Cik Lissa (owner PJK) [million thanks to her... :)], sy amek 1 family bulus tu. Lepas sy bawa balik then singgah kejap kt umh sy utk ambil baju2 yg nk bawa balik ke kg. Ada laa dlm satu jam bebudak bulus tu duk dlm kereta kami. Lepas tu kami pon gerak ke N9...


Ader laa dlm 3 kali stop. Sygnye masa kali ke-2 brhnti, ibu mereka terbolos masa kami membersihkan najis kt cage mereka. Tgk2 dah hilang. Mmg diluar kemampuan kami nak menahan ibu mereka. Sian gak tgk ank2 bulus tu. Nak tak nak, kami teruskan perjalanan...

Setelah 5 jam perjalanan, smpai laa kami kt umh mak sy. Muka kesian jer. Mklom laa, ibarat mcm bawa budak kecik. Nmpk mcm letih jer. Masa sy baru adopt pon smuanya masih kecil dan berumur dlm lingkungan sebulan nk masuk 2 bln.

Skg smuanya sudah membesar dgn tak hengatnye... Kami beri nama kg dengan nama komersil...hehe... Panggil la dgn nama moden @ nama komersil, mesti fhm. Mesti pandang kita...hehe... Nama2 tu ialah...

1) Tom @ Tukin
2) Omey @ Konit
3) Acun @ Kombang
4) Cici @ Panjang

TOM a.k.a TUKIN


Tom a.k.a Tukin ni boboy. Ada stokin. 4-4 kaki ada. Pandai sembang. Sepatah kita tanya, sepatah dia jawab. Tapi dia jawab dgn bahasa mengiau dia laa, kan... Mustahil la klu dia nk menyembang dgn kita mcm manusia dgn manusia...hehe... Agak agresif. Klu bwh bdn dia, kita akan nmpk mcm pakai tuxedo. Tu pon Papa Hero (PH) @ En. Mohd Hairey Yahya [millions thanks to him! :)] yg menggelarkannya. Padahal sy sendiri tak sedar dia ni mcm pakai tuxedo...hehe... Nama Tukin tercipta sbb dia ada stokin... :)

OMEY a.k.a KONIT


Omey a.k.a Konit ni pon boboy. Kami ibaratkan dia mcm adik yg bongsu sbb masa baru adopt tu bdn dia keding sgt. Rasa mcm tak panjang jer umur dia. Bdn panas semcm dan tak berapa aktif. Risau jgak sy sbb takot dia tak sempat membesar. Dia mmg berbeza antara adik-beradik dia padahal lahirnya sama. Klu nk tau, skg ni dia yg paling gemuk tak hengat...hehe... Sgt aktif sjak dia dah besar ni.  Bagi laa sesuatu yg buleh dia main dan dia akan main sorg2 (sekor dia jer)...hehe... Sgt manja bila kita manjakan dia. Buktinya bila sy ambil dia dan letakkan antara sy dgn MEH (my en. Hubby), masa tu plak kami baring, kompom dia akan golek2 dan menyondol2 dagu dan pipi kita. Bunyi manja dia lagi, kuat... Hilang stress! :) ...Dia rapat dgn Acun a.k.a Kombang. Pasni sy upload pic Acun plak. Nama Konit plak tercipta sbb mcm sy kata tadi la, dia yg paling kecik dan keding, perot pon muncit... :D

ACUN a.k.a KOMBANG


Acun a.k.a Kombang ni gegurl. Kategori long hair sbb bulu dia kembang. Mmg gebus abes laa bdn dia... Sbb tu laa terciptanya nama Kombang. Tak berapa agresif. Mungkin dia terasa bdn dia berat kot...hehe... Suka mengasingkan diri. Klu time beradu, dia tak akan tidur bersama2 siblings dia yg lain. Klu dia dh terlalu mengantuk, sy atau sape2 jer akan alihkan dia then letakkan dia dgn yg lain...hehe... Leh tahan gak ni manja. Maklom laa...kucing betina, kan...hehe...

CICI a.k.a PANJANG


Cici a.k.a Panjang. Dia ni pon gegurl. Tapi jenis bulu pendek jer. Nama Panjang tu tgk laa keadaan fizikal dia, panjang. Pastu ekor dia lurus jer, takde sebarang 'corner'...hehe... Kdg2 dia ni mcm liar sket. Klu kita nk tangkap, harap dpt angin jer...hehe... Klu dah dpt tgkap dia, manja sgt2! :) ...bunyi manja kuat plak tu...thurrr...thurrr...hehe... Klu nk dibandingkan antara 4-4 ni, Panjang ni yg tersgt laa agresifnya... Tgk pic ni, cara dia renung pon leh jadi takot...hehe... Org smua takot bela kucing hitam camni, byk pengaruh mistik. Sebenarnya ada cara nak membezakan kucing tu jenis mistik ke tak. Kata org, klu kita belai dia, tapi mata tak kelip2, haaa...jaga2 laa... Berbanding klu kita belai2 then mata serta reaksi muka pon mcm manja, dia mmg kucing tulen. Ada kelebihan klu kita membela kucing plain hitam mcmni. Mak sy kata, arwah atuk sy ske bela kucing camni sbb senang nak tangkap tikus. Maklom laa, hitam... Mana tikus nk perasan akan kehadirannya! :)

Itu laa serba sedikit cerita mengenai anak2 bulus saye... Di sini jugak sy upload gambar ibu mereka... Mmg lawa... Harap ibu selamat di tmpt tu, k...sob...sob..sob... :(


Dalam kenangan...

~ 28 Rabiulakhir 1433 H~